Over mij


Door de huidige oorlog is mijn missie om een gehandicaptenhuis op te zetten even gepauzeerd. Het verlangen is er nog steeds om dit op te zetten als er weer vrede is in Oekraïne. Op dit moment help ik vluchtelingen in Berehove (Oekraïne) en zorg ik dat er transporten geregeld worden met hulpgoederen voor het front. Zie de pagina transporten voor meer informatie. 


Mijn naam is Stefanie Evsikova-de Wildt. In 2017 ben ik verhuisd naar Berehove, een plaats net over de grens met Hongarije, in Oekraïne. Ruim 2 jaar heb ik gewerkt op de kinderafdeling van het ziekenhuis in Berehove. In oktober 2019 ben ik verhuisd naar Pomichnaja (provincie Kirovohrad). Een plaats 1000 km vanaf Berehove. Daar heb ik gewerkt in een familiehuis. In Pomichnaja werden de plannen gemaakt en gezocht naar een geschikte locatie om een huis op te zetten voor gehandicapte kinderen, wat “Bethesda” zou gaan heten. Steeds meer dreigde de uitbraak van een oorlog. Daarom is het plan “Bethesda” gepauzeerd, in de hoop dat er geen oorlog zou komen. Echter brak op 24 februari 2022 de oorlog uit met Rusland.
De uitbraak van de oorlog zorgde er voor dat Ik moest vluchten naar het westen van Oekraïne. Zo kwam ik weer in Berehove terecht. Berehove werd een toevluchtsoord voor vluchtelingen. De Heere liet mij zien om deze vluchtelingen te helpen. De Heere opende deuren om transporten met hulpgoederen naar Oekraine te laten komen.
Vanuit Nederland is de TFC actief betrokken bij het regelen van de nodige papieren voor de transporten. In het begin van de oorlog en later maandelijks kwamen busjes of vrachtwagens met humanitaire goederen naar Oekraïne. De goederen worden opgeslagen in een loods. Yura (sinds 13 augustus 2022 mijn man) is als hoofd aangesteld in deze loods met de opgeslagen goederen. Yura zorgt dat goederen uitgedeeld, doorgevoerd of opgestuurd worden. De humanitaire goederen worden onderverdeeld in 3 doelgroepen, nl: voor vluchtelingen, voor de gaarkeuken en voor het front. Ook worden gevluchte moeders met kleine kinderen een handje geholpen door hen te voorzien van materiele goederen. Naast het werk in de opslag en de communicatie met de transport- groepen, bezoeken mijn man en ik kindertehuizen, waar we ook het evangelie mogen vertellen. Ons gebed is of er een weg geopend mag worden zodat we meer in dit werk kunnen dienen. Yura en ik hebben allebei het verlangen om “Bethesda” op te zetten. Om dit te kunnen realiseren zijn er verschillende stappen nodig. Eén van de eerste stappen die genomen moeten worden is het veranderen van de Russische nationaliteit van Yura. Wettelijk gezien mag hij de Oekraïense nationaliteit aannemen, omdat hij geboren is in de Sovjetjaren. Om afstand te doen van zijn Russische nationaliteit moet hij naar Rusland. Door de oorlog is dit helaas niet mogelijk omdat de grenzen gesloten zijn. Wij blijven bidden dat er toch een mogelijkheid komt. Andere stappen zijn het voeren van gesprekken met de kinderbescherming, het volgen van een opleiding en het vinden van een locatie om Bethesda te kunnen realiseren.
We vragen uw gebed voor dit alles!

 

Yura en Stefanie voor het kindertehuis dat ze nu regelmatig bezoeken



Blogs

Om jullie op de hoogte te houden, schrijf ik af en toe blogs. Hier onder staan de recentste.

Pinksterfair Rouveen

In Rouveen is er een pinksterfair gehouden. De foto's laten zien wat er te koop en te doen was. De fair heeft het mooie bedrag van €8770,- opgebracht. Het geld is bestemd voor de gaarkeuken in Berehove. Circa 500 mensen ontvangen elke dag een warme maaltijd vanuit de gaarkeuken. Na de Heere hartelijk dank voor uw/jouw bijdrage in welke vorm dan ook. Woensdag 5 juni mocht de Nederlandse groep dit bedrag officieel aan ons overhandigen. Dominee Walik heeft hen rondgeleid in de gaarkeuken en verteld hoe de Heere deze bediening zo wonderlijk leidt. Daarna hebben we het ouderenhuis bezocht. We brachten verschillende incontinentiematerialen mee. Alle omaatjes in het ouderenhuis kregen een goed gevuld toilettasje. Deze toilettasjes zijn door gezinnen in Nederland gevuld. Wat waren de omaatjes blij met hun eigen toilettasje. En ook Debora werd niet vergeten ;-) Zie foto

Lees meer »

Verblijfsvergunning

Een verblijfsvergunning geeft mij het recht om in Oekraïne te wonen. Jaarlijks moet deze verlengd worden. Altijd weer een spannend moment. Iedere keer is er wel wat mis met de documenten of gelden er andere regels. Een aantal weken geleden heb ik biddend de verlenging van de verblijfsvergunning, met de daarbij behorende documenten weer aangevraagd. Dit keer was de vertaling van mijn paspoort onjuist. De vrouw, die de aanvraag behandelde, nam het heel vriendelijk op. Als ik beloofde de volgende dag via de notaris de juiste vertaling zou regelen, zou ze de vergunning per direct in laten gaan.Ik ben dankbaar dat dit keer nagenoeg zonder problemen de aanvraag gedaan kon worden. Woensdag 5 juni mocht ik mijn nieuwe verblijfsvergunning weer ophalen. Ik heb tijdens het ophalen van de vergunning opnieuw mogen zien hoe alles bestuurd wordt. Na een poos wachten kon ik mijn oude verblijfsvergunning inleveren en zou ik naar binnen worden geroepen als ze de nieuwe verblijfsvergunning af konden geven. En toen ging juist het luchtalarm af. Iedereen moet dan verplicht naar buiten en de deur van de migratiedienst gaat dicht. Daar stond ik dan en even leek het toch mis te gaan. Echter riep de vrouw mij binnen en vroeg me snel te tekenen voor het in ontvangst nemen van de verblijfsvergunning. Na mij werd de deur gesloten!Dankbaar dat alles nu rond is en ik weer minimaal een jaar in Oekraïne mag wonen en dienen.

Lees meer »

2 mooie meisjes

Twee mooie meisjes, maar met een wereld van verschil. Debora (10 maanden) heeft een moeder die voor haar zorgt. De moeder van Sophia(14 jaar) is 2 maanden geleden overleden. Sophia komt uit een gezin van 7 kinderen. Het gezin leefde in het zigeunerkamp. Moeder was niet officieel getrouwd met de vader van de kinderen. Door het overlijden van hun moeder worden de kinderen als wees beschouwd. Zeven kinderen in de leeftijden van 3 t/m 15 jaar zijn naar het kindertehuis gebracht, omdat niemand anders voor hen wil en/of mag zorgen. Een grote verandering voor deze kinderen. Het leven in het zigeunerkamp is een totaal ander leven dan het gestructureerde leven in het kindertehuis. De jongere broertjes en zusjes kunnen maar niet begrijpen waarom ze niet terug naar huis kunnen. Aan de hand van flanellen platen vertel ik wekelijks het Bijbelverhaal. Ze verstaan nauwelijks Russisch of Oekraïens (in het kamp werd er met hen Hongaars gesproken). Sinds een aantal weken oefenen we ook een lied over de schepping dat God alles gemaakt heeft. Toen één van de zusjes (5) mij hielp om de spulletjes op te ruimen, zong ze opeens een heel couplet in het Oekraïens. Wat was ik blij om te horen dat ze dit toch al mee mocht krijgen. Bij het weggaan pakte het meisje mij stevig vast en zei: ‘’Neem mij alsjeblieft met je mee naar huis." Helaas moest ik haar teleurstellen dat ik dit wel wil, maar dit niet mag.Hoe het verder zal gaan met dit gezin is nog niet helemaal zeker, maar naar alle waarschijnlijkheid zullen zij in het kindertehuis blijven tot hun achttiende verjaardag. Wat een verschil met ons dochtertje Debora, zij mag liefdevol opgroeien bij haar ouders, maar deze kinderen zullen opgroeien in tehuizen waar weinig liefde en aandacht aan ze gegeven zal worden. Wekelijks blijf ik hen bezoeken en bid voor hen dat zij ook de Hoop mogen ontvangen.

Lees meer »

Nieuwsbrief

Om de laatste nieuwsbrief te lezen, kunt u op onderstaande knop klikken. Wilt u altijd de nieuwste nieuwsbrief per mail ontvangen? Meld u dan aan voor de nieuwsbrief.